De ontladingsdiepte van de accu heeft grote invloed op de levensduur. Dat komt doordat de actieve stof PbO₂ van de positieve elektrode maar een beperkte bindingssterkte heeft. Tijdens het ontladen wordt deze omgezet in PbSO₄ en tijdens het laden weer in PbO₂. Het volume van PbO₂ is veel groter dan dat van PbSO₄ (de volumeverhouding is ongeveer 2:1).
Bij de positieve plaat zet het actieve materiaal daardoor herhaaldelijk uit en krimpt het weer. De verbinding tussen de deeltjes raakt geleidelijk los, waardoor de accu zijn ontlaadeigenschappen verliest en er ‘anodemodder’ ontstaat. Hierdoor nemen de prestaties van de accu van een Chinese elektrische-fietskit af, totdat deze het einde van zijn levensduur bereikt.
Hoe dieper de ontlading, hoe sterker het materiaal uitzet en krimpt en hoe meer de bindingskracht van het actieve materiaal wordt aangetast. Dat verkort de levensduur. Om de levensduur te verlengen, moet diepe ontlading in theorie worden vermeden en moet de accu met ondiepe ontladingen worden gebruikt en opgeladen. Dit is alleen mogelijk als de lader en de accu goed op elkaar zijn afgestemd.
In de praktijk is de laadspanning van de lader echter relatief hoog. Bovendien raakt de accu in meer of mindere mate overladen door de prestaties van de lader, de spreiding tussen accu’s, laadgewoonten en laadsnelheid.
Langdurig overladen en vaak opladen hebben samen een grote invloed op de levensduur van de accu. De ideale laadfrequentie hangt af van de omstandigheden. Bepaal deze aan de hand van hoe vaak de accu doorgaans wordt gebruikt, de afgelegde afstand, de instructies van de accufabrikant en de prestaties van de bijbehorende lader.
Voor de meeste gebruikers is het optimaal om de accu op te laden wanneer deze voor 50%-70% is ontladen. Zo bereikt de accu de best mogelijke levensduur. Omgerekend komt dit neer op een bepaalde fietsafstand waarna u de accu indien nodig oplaadt.