Om te voldoen aan de kortstondige hoge laadcapaciteit van de accu van een elektrische fiets, moet de constante spanning bij het driefasenladen met constante spanning en stroombegrenzing worden verhoogd tot 2,47 V of 2,49 V.
Hierdoor worden de zuurstofontwikkelingsspanning van de positieve plaat en de waterstofontwikkelingsspanning van de negatieve plaat ruimschoots overschreden, maar onderdelen voor elektrische fietsen met dikke banden zijn nuttig.
Om de laadtijd te verkorten, hebben sommige fabrikanten van opladers de stroom tijdens de constante-spanningsfase verhoogd voor druppelladen. Wanneer de laadindicator aangeeft dat de accu is opgeladen, is deze nog niet volledig opgeladen. Dit wordt gecompenseerd door de druppellaadspanning te verhogen.
De druppellaadspanning van veel opladers overschrijdt daardoor 2,35 V per cel. Tijdens de druppellaadfase treedt nog steeds veel zuurstofontwikkeling op.
De zuurstofcyclus van de accu werkt echter niet goed, waardoor deze tijdens de druppellaadfase voortdurend ontgast. Een hogere constante spanning zorgt voor een kortere laadtijd, maar gaat ten koste van waterverlies en sulfatering.
Bij een lage constante spanning zijn de laadtijd en de lading moeilijk te garanderen. Door de roosterlegering van de accu te verbeteren, de gasontwikkelingsspanning te verhogen en de zuurstofcyclus en de efficiëntie van de afdichtingsreactie te verbeteren, kan de maximale laadspanning onder 2,42 V worden gehouden. De waterstofontwikkelingsspanning is dan lager.
Dit leidt onvermijdelijk tot een langere laadtijd. Daarom moet tijdens het laden met hoge stroom (laden met stroombegrenzing) een negatieve depolarisatiepuls worden toegevoegd. Zo wordt de laadacceptatie van de accu verbeterd en kan er tijdens het laden met hoge stroom meer energie worden opgeslagen. Dit verkort de laadtijd.