Momenteel worden voornamelijk loodzuuraccu’s gebruikt. Ze zijn goedkoop en bieden een goede prijs-kwaliteitverhouding. De gevolgen voor het milieu en de gezondheid van een onjuiste verwerking van afgedankte loodzuuraccu’s van elektrische fietsen zijn echter aanzienlijk.
Wanneer de accu lange tijd aan de omgeving wordt blootgesteld, raakt deze beschadigd door corrosie. Daardoor kunnen zware metalen, zuren, alkaliën en andere stoffen lekken. Elektrochemische corrosie in de micro-accu versnelt de corrosie van de behuizing van de batterijstack en verhoogt de lekkage van verontreinigende stoffen. Hierdoor dringt elektrolyt sneller door in de bodem of het grondwater.
De meeste afgedankte loodzuuraccu’s op de markt worden ingezameld door particuliere industriële en commerciële bedrijven. De ingezamelde loodzuuraccu’s belanden vooral bij illegale kleine smelterijen onder de grond. De technologie van deze kleine ondergrondse fabrieken is verouderd en bij de verwerking ontstaat loodslak. Bij onjuiste verwijdering kan die in de bodem terechtkomen en de bodem en het grondwater ernstig vervuilen.
De meeste afgedankte loodzuuraccu’s op de markt worden ingezameld door particuliere industriële en commerciële bedrijven. De ingezamelde loodzuuraccu’s belanden vooral bij illegale kleine smelterijen onder de grond. De technologie van deze kleine ondergrondse fabrieken is verouderd en bij de verwerking ontstaat loodslak. Bij onjuiste verwijdering kan die in de bodem terechtkomen en de bodem en het grondwater ernstig vervuilen.
Bij de verwerking van ingezamelde accu’s komt het voor dat het zuur wordt afgetapt en geloosd. Kleine loodrecyclingbedrijven kopen doorgaans alleen loodhoudende platen. Daardoor gieten individuele inzamelaars het zuur uit de accu’s rechtstreeks in de bodem of in de stedelijke riolering. Het gemiddelde loodgehalte in bodems die door dit zuur zijn verontreinigd, ligt tussen 50 c- / kg. Dit ligt ver boven de achtergrondwaarde voor lood in de bodem.